دریاچه اُوان

دریاچه زیبای اُوان در نیمه شمالی الموت، در دامنه کوه خشچال، در فاصله ۷۵ کیلومتری قزوین و در میان چهار روستای اوان، وربن، زواردشت و زرآباد شهر قزوین قرار دارد.

این دریاچه که بیش از هفتاد هزار متر مربع مساحت دارد، در ارتفاع هزار و هشتصد و پانزده متری از سطح دریا واقع شده‌است. طول آن در طویل‌ترین قسمت ۳۲۵ متر و عرض آن ۲۷۵ متر می‌باشد.

دریاچه ی اُوان احتمالاً ۵۰۰ سال پیش بر اثر لغزش به وجود آمده که این لغزش در حال حاضر غیرفعال است. اعتقادی وجود دارد مبنی بر اینکه این دریاچه بازمانده ی دریاچه بزرگی در قدیم است.

گیاهان

غیر از گونه‌های درختی دست‌کاشت نظیر بید، تبریزی، سیب، آلبالو، گیلاس، سنجد، فندق و گردو، گیاهان علفی مانند گون، کنگر، شیرین بیان گونه‌های مختلف دیگر از خانواده گرامینه و لگومینیوزه هم در حوزه آبخیز وربن وجود دارند. از گیاهان داخل دریاچه هم می‌توان به نی‌بن و در آب و گیاهان غوطه ور خوشاب و چنگال آبی اشاره کرد.

جانوران

از گونه‌های جانوری اطراف دریاچه می‌توان به کل و بز کوهی – که به علت شکار بی‌رویه و تخریب زیستگاه آنان کاهش چشمگیری یافته‌اند – پلنگ، خرس قهوه‌ای، روباه، شغال، گرگ، گراز، شنگ (جانور سیاه گوش) گربه ی وحشی، انواع عقاب ها، دال، دلیجه، جغد، شاهین، کبک، دارکوب، سبز قبا، زاغ و … اشاره کرد. انواع ماهی های ساکن در این دریاچه نیز عبارتند از: قزل آلا، کپور و اردک ماهی.

دریاچه اوان ۸۹اُمین اثر طبیعی است که توسط سازمان میراث فرهنگی در ۲۰ بهمن ۱۳۸۹ در فهرست میراث طبیعی ایران قرار گرفت.

نام دریاچه اُوان
محل قرارگیری استان قزوین، محدوده الموت
نوع جاذبه طبیعی- دریاچه
نوع گیاهان غالب بید، تبریزی، سیب، آلبالو، گیلاس، سنجد، فندق و گردو، گون، کنگر، شیرین بیان، نی ‌بن، خوشاب و چنگال آبی
جانوران کل و بز کوهی، پلنگ، خرس قهوه‌ای، روباه، شغال، گرگ، گراز، شنگ (جانور سیاه گوش) گربه ی وحشی، انواع عقاب ها، دال، دلیجه، جغد، شاهین، کبک، دارکوب، سبز قبا، زاغ و …
تاریخ ثبت ملی 20 بهمن 1389
جاذبه های پیرامون چنار خونبار زرآباد، قلعه الموت